સુતક

વૃદ્ધાશ્રમમાં રહેવાવાળા માતા-પિતાનુ મૃત્યુ થયું હોય તો તેના પરિવારને કેટલા દિવસનું સુતક લાગે ?

આ સવાલ નો સુંદર જવાબ મળ્યો...

જે વ્યક્તિએ તેના માતા-પિતાને વૃદ્ધાશ્રમમાં મોકલી આપ્યા હોય તેને જીવનભરનું સુતક લાગી ગયું હોય છે અને તે વ્યક્તિ મંદિર જવાને પણ લાયક હોતો નથી....

નહીં શકે

તારી ખતા છે ને તું સ્વીકારી નહીં શકે
અફસોસ કે તું એને સુધારી નહીં શકે

અત્યારથી જ એના ઉપર કાબુ રાખ તું
મોટો થશે અહમ્ તો તું મારી નહીં શકે

જીતી ગયો છું હું તને એવો છે ભ્રમ મને
ને તારો ભ્રમ કે તું કદી હારી નહીં શકે

મારા ચમનમાં થોર, રાતરાણી ને ગુલાબ
હું કેટલો સુખી છું તું ધારી નહીં શકે

નાવિક અને નદી હું ચહું બેઉનો સુમેળ
બેમાંથી એક નાવને તારી નહીં શકે

ગઝલો નથી આ જિન્દગી છે, એટલું સમજ
એને તું વારંવાર મઠારી નહીં શકે

- રિષભ મહેતા

જિગર મળે

જે કંઈ મને મળે તો એ માંગ્યા વગર મળે,
દિલ પણ હવે મળે તો તમન્નાથી પર મળે.

નાગણ સમી આ રાત સલૂણી બની રહે,
મુજને ફરી જો તારા મિલનની ખબર મળે.

જીવનમાં એજ આશ છે મન હો તો કર કબૂલ,
દુનિયા મને મળે જો તમારી નજર મળે.

સંધ્યા-ઉષાના તો જ તમાશા થશે ખતમ,
ધરતી મહીં ગગનને જો રહેવાને ઘર મળે.

છે દિલની માંગ કે મળે, છુટકારો ગમ થકી
છે ગમની માંગ એ કે ‘જલન’નું જિગર મળે.

– જલન માતરી

વેલેન્ટાઇન ડેની શરુઆત ગુજરાતમાં થઇ હતી! - Valentine Day Story In Gujarati

વેલેન્ટાઇન ડેની શરુઆત ગુજરાતમાં થઇ હતી!

વેલેન્ટાઇન ડેની શરુઆત ભારતમાં થઇ હતી, અને તે પણ ગુજરાતમાં. આ
બહુ ઓછા લોકો ને ખબર છે. એવી ધારણા છે કે, ગુજરાતી પુરુષો, ખાસ કરીને
પટેલ તેમની પત્ની એટલે ક પટલાણીઓને, માન નહોતા આપતા.
એક દિવસ, (૧૪ મી ફેબ્રુઆરી) એક બહાદુર પટલાણી જે ખુબજ દુઃખ સહન
કરી ચુકી હતી, તેણે બદલો લેવાનું નક્કી કર્યુ, અને તેના પતિ એટલે કે
પટેલને Velan (વેલણ) વડે ઝુડી નાખ્યો, એ જ Velan(વેલણ) કે જેનાથી
તે તેના પતિ માટે રોજ રોટલી બનાવતી હતી. અને આ વખતે લોટની
જગ્યાએ તેનો પતિ હાથમાં આવી ગયો.
આ ગુજરાતી સ્ત્રી માટે ખુબ મહત્વનો અવસર હતો અને આ વિદ્રોહ
આગની જેમ બધે ફેલાવા લાગ્યો, અને બધા ઘરની સ્ત્રીઓ એ તેમના
પતિ કે જે તેમની હેરાન કરતા હતા, તેમને Velan (વેલણ) વડે ઝુડી નાખ્યા.
અને પટેલને બોઘપાઠ મળ્યો કે, તેમની પટલાણીની સાથે સારું વર્તન કરે.
દર વર્ષે આ દિવસે, ગુજરાતી સ્ત્રીઓ આ દિવસની યાદમાં તેમના પતિને
એક વેલણ મારે છે અને પતિદેવ વેલણ ખાઇ લે છે,
અને તેમની પત્નીઓને ખુશ કરે છે.
તમે જાણો જ છો કે ગુજરાત પશ્ચિમી સંસ્ક્રુતિને વધારે જલ્દી અપનાવે છે,
માટે આ દિવસને "Velan Time (વેલણ ટાઇમ)" દિવસ તરીકે ઓળખાયો.
અને આ ધાર્મિક દિવસ જલ્દી જ બ્રિટન, અમેરીકા અને બીજી વેસ્ટર્ન કંન્ટ્રીમાં ફેલાઇ ગયો. અને "(Velan Time (વેલણ ટાઇમ)" શબ્દ પકડી લીધો.
સ્વાભાવિક રીતે, વિદેશીઓની બોલવાની છટાને લીધે, તે
"(Velan Time (વેલણ ટાઇમ)"ની જગ્યાએ "Velantine" થઇ ગયું
અને ત્યારથી ૧૪મી ફેબ્રુઆરીને "Velantine Day" તરીકે ઓળખવામાં આવે છે.

"Wish You Happy Valentine Day"

ઈશ્વર - God In Gujarati

એક ધનવાન માણસ હતો. દરિયામાં એકલા ફરવા તેણે બોટ વસાવી હતી. રજાના દિવસે તે પોતાની બોટમાં દરિયો ખુંદવા નીકળ્યો. મધદરિયે પહોંચ્યો ત્યાં દરિયામાં તોફાન આવ્યું. બોટ ડૂબવા લાગી. બોટ બચવાની કોઇ શકયતા ન લાગી ત્યારે એણે લાઇફ જેકેટ પહેરીને દરિયામાં પડતું મૂકયું. બોટ ડૂબી ગઇ. તોફાન પણ શાંત થઇ ગયું. તરતો તરતો એ માણસ એક ટાપુ પર પહોંચી ગયો. ટાપુ ઉપર કોઇ જ ન હતું. ટાપુના ફરતે ચારે તર ઘૂઘવતા દરિયા સિવાય કંઇ જ નજરે પડતું ન હતું. એ માણસે વિચાર્યું કે મેં તો મારી આખી જિંદગીમાં કોઇનું કંઇ બૂરું કર્યું નથી તો પછી મારી હાલત આવી શા માટે થઇ? તેના મને જ જવાબ આપ્યો કે જે ઇશ્વરે તોફાની દરિયાથી તેને બચાવ્યો છે એ જ ઇશ્વર કંઇક રસ્તો કાઢી આપશે.

દિવસો પસાર થવા લાગ્યા. ટાપુ પર ઉગેલા ઝાડ-પાન ખાઇને એ માણસ દિવસો પસાર કરતો હતો. થોડા દિવસમાં તેની હાલત બાવા જેવી થઇ ગઇ. ધીમે ધીમે તેની શ્રદ્ધા તૂટવા લાગી. ઇશ્વરના અસ્તિત્વ સામે પણ તેને સવાલો થવા લાગ્યા. ભગવાન જેવું કંઇ છે જ નહીં, બાકી મારી હાલત આવી ન થાય. ટાપુ ઉપર કેટલાં દિવસો કાઢવાના છે એ તેને સમજાતું ન હતું. તેને થયું કે લાવ નાનકડું ઝૂંપડું બનાવી લઉં. ઝાડની ડાળી અને પાંદડાની મદદથી તેણે ઝૂંપડું બનાવ્યું. એને થયું કે, હાશ, આજની રાત આ ઝૂંપડામાં સૂવા મળશે. મારે ખુલ્લામાં સૂવું નહીં પડે. રાત પડી ત્યાં વાતાવરણ બદલાયું. અચાનક વીજળીનાં કડાકા-ભડાકા થવા લાગ્યા. ઝૂંપડીમાં સૂવા જાય એ પહેલાં જ ઝૂંપડી ઉપર વીજળી પડી. આખી ઝૂંપડી ભડભડ સળગવા લાગી. એ માણસ સળગતી ઝૂંપડી જોઇ ભાંગી પડયો. ઈશ્વરને મનોમન ભાંડવા લાગ્યો. તું ઈશ્વર નથી, રાક્ષસ છો, તને દયા જેવું કંઇ નથી. તું અત્યંત ક્રૂર છો. 


હતાશ થઇને માથે હાથ દઇ રડતો રડતો એ માણસ બેઠો હતો. અચાનક જ એક બોટ ટાપુના કિનારે આવી. બોટમાંથી ઉતરીને બે માણસો તેની પાસે આવ્યા. તેણે કહ્યું, અમે તમને બચાવવા આવ્યા છીએ. તમારું સળગતું ઝૂંપડું જોઇને અમને થયું કે આ અવાવરું ટાપુ પર કોઇ ફસાયું છે. તમે ઝૂંપડું સળગાવ્યું ન હોત તો અમને ખબર જ ન પડત કે અહીં કોઇ છે! એ માણસની આંખમાંથી દડદડ આંસુ વહેવા લાગ્યા. ઈશ્વરની માફી માંગી અને કહ્યું કે મને કયાં ખબર હતી કે તેં તો મને બચાવવા માટે મારું ઝૂંપડું સળગાવ્યું હતું!