તારી યાદ

તું નથી પણ રસ્તા,
ગલીઓમાં તારી યાદ છે,

ટહૂંકે મોરલીયો બાગમાં
પણ મને સંભળાય તારો સાદ છે,

વિરહની વેદના તારી સહું છું એકલો પણ
ક્યાંક ને ક્યાંક એમાં તું ભાગીદાર છે,

કરે છે નોકરી ‘ઉદાસ’ ઘોંઘાટ વચ્ચે પણ
કોંઇક ખૂણે તારો ગણગણાટ છે,

આવે છે અવનવા મલક નોકરીમાં પણ
દરેક મલકે ઉભેલી તું એવો તારો ભાસ છે,

લીલાં-પીળા, મરુત રંગબેરંગી સાડીમાં
પણ શું મેઘધનુષમાં તારો વાસ છે?

-ભરત કાપડીયા (ઉદાસ)

નિઃસ્વાર્થ પ્રેમ

જીંદગીનો મધ મીઠો સ્વાદ ચાખું છું,
જીવન મૌજ થી માણવાની
તમન્ના રાખું છું.
ન વસે કોઇ બેવફા મારા
હૃદય માં એ ડર થી,
હૃદય ના દરવાજા હંમેશા બંધ રાખું છું.
આ દુનિયામાં સ્વાર્થથી જ જીવી શકાય,
તોય નિઃસ્વાર્થ પ્રેમની વ્યાખ્યા આપું છું.
મળી છે પ્રેમમાં બેવફાઇ મુજને,
આજ સુધી પણ વફાદારીની
કામના રાખું છું.
બઘુ મેળવી પણ ખુશ નથી આજનો
માનવી,
સહુને ‘‘ખુશનસીબ’’ બનવાની
પ્રેરણા આપું છું.
નાજુક દર્પણ જેવું હૃદય છે મારું,
તોય નિઃસ્વાર્થ પ્રેમની વ્યાખ્યા આપું છું.
મળી છે પ્રેમમાં બેવફાઇ મુજને,
આજ સુધી પણ વફાદારીની
કામના રાખું છું.
બઘુ મેળવી પણ ખુશ નથી
આજનો માનવી,
સહુને ‘‘ખુશનસીબ’’
બનવાની પ્રેરણા આપું છું.
નાજુક દર્પણ જેવું હૃદય છે મારું,
તોય પત્થર દિલ લોકોથી પ્રેમ રાખું છું.
આજ માટીમાં જન્મ્યો ને
માટીમાં જ ભળી જઇશ,
પણ મારી ખુશ્બુ રહે સદા આ માટી માં
એવી કામના રાખું છું.

-સુનીલ એલ.પારવાણી ‘‘ખુશનસીબ’’

માધવ રામાનુજ

એક એવું ઘર મળે આ વિશ્ર્વમાં,
જ્યાં કશા કારણ વિના પણ જઈ શકું.

એક એવું આંગણું કે જયાં મને;
કોઈ પણ કારણ વગર શૈશવ મળે!

એક બસ એક જ મળે એવું નગર;
ગમે ત્યારે અજાણ્યો થઈ શકું;

‘કેમ છો ?’ એવું ય ના ક્હેવું પડે;
સાથ એવો પંથમાં ભવભવ મળે!

એ એવી હોય મહેફિલ જ્યાં મને,
કોઈ બોલાવે નહિ ને જઈ શકું!

એક ટહુકામાં જ આ રૂંવે રૂંવે,
પાનખરનાં આગમનનો રવ મળે!

તો ય તે ના રંજ કૈં મનમાં રહે-
અહીંથી ઊભો થાઉં ને મ્રુત્યું મળે…

- માધવ રામાનુજ

આદિલ મન્સુરી

કશુંય કહેવું નથી સૂર્ય કે સવાર વિષે,
તમે કહો તો કરું વાત અંધકાર વિષે.

ન કોઈ ડાળે રહસ્યોનાં પાંદડા ફૂટ્યા,
કળીના હોઠ ઊઘડતા નથી બહાર વિષે.

સતત થતા રહ્યા વચમાં મરણના ઉલ્લેખો,
ને વાત ચાલી હતી તારા ઈંતેઝાર વિષે.

બિચારો દર્દી કશું બોલતો નથી ને છતાં,
તબીબો ઝઘડે છે આપસમાં સારવાર વિષે.

હજીયે તાજા છે શબ્દોના સર્વ ઘા ‘આદિલ′,
હજીયે લોહી ટપકતું કલમની ધાર વિષે.

- આદિલ મન્સુરી

સુરેન્દ્રસિંહ જાડેજા

મળે જો સમય તો સમય માપવો છે
અને જો બને કદ મુજબ કાપવો છે

બને કે મળી જાય ભગવાન માફક
વિતેલા સમયને સતત જાપવો છે

મળી જો શકે એક ફોટો સમયનો
“ઘરે આવ પાછો ” લખી છાપવો છે

ભલે હોય ખાલી કરો હાથ લાંબા
અમારો સમય છે મફત આપવો છે

મળે જો સમય તો સમય માપવો છે
અને જો બને કદ મુજબ કાપવો છે

બને કે મળી જાય ભગવાન માફક
વિતેલા સમયને સતત જાપવો છે

મળી જો શકે એક ફોટો સમયનો
“ઘરે આવ પાછો ” લખી છાપવો છે

ભલે હોય ખાલી કરો હાથ લાંબા
અમારો સમય છે મફત આપવો છે

- સુરેન્દ્રસિંહ જાડેજા

મનહર મોદી

એ અહીં છે અને સવાલ નથી
ને છતાં હોય તો ખયાલ નથી

મેં મને ને તને જ સમજાવ્યો
તું કહે એ જ તારી ચાલ નથી ?

હું નથી એ તો સાવ સાચું છે
તું નથી એમાં કોઈ માલ નથી

આમ ઢાંકે અને ઉઘાડે છે
રેશમી શ્ર્વાસ છે રૂમાલ નથી

કોણ ચોરી ગયું તપાસ કરો
એક ઘરમાં કોઈ દીવાલ નથી

- મનહર મોદી

સંબંધનો વંટોળ

હું ઉડતો હતો,
ને એવામાં એક સાથી મળ્યું,

સંગાથ મળ્યો,
શ્વાસ મળ્યો,

ને એથી મને સંચાર મળ્યો.
પછી મેં વિશ્વાસ કર્યો,

સંવાદ કર્યો,
થોડા લાગણીવેડા પણ,

થોડું હસ્યો, ખિલ્યો,
ને ખુશ પણ રહ્યો,

કશુંક પામ્યો, કશું ગુમાવ્યું,
ને કશુક જોયું પણ!

માણસના સંબંધોમાં જ,
ને અચાનક,

મહામહેનતે બાંધેલા માળામાં,
સળવળાટ થયો,

વિનાશક વંટોળ આવ્યું,
માળો વિખરાઇ ગયો.

હું ક્યાંય જઇ પડ્યો
ને એય ક્યાંય જઇ……

કદાચ હવે મળીશું પણ નહી….
ભવોભવનો વિયોગ રહેશે

કેમ કે સંબંધને,
વંટોળ ભરખી ગયું.

-મહેન્દ્ર ડી.પરમાર ‘ફોરમ’